เว็บโรงงานควรมีอะไรบ้าง ให้ผ่านด่านคัดของฝ่ายจัดซื้อ

เว็บโรงงานมีคนอ่านที่ต่างจากธุรกิจอื่นชัดเจน คนที่เปิดไม่ใช่ผู้ใช้สินค้า แต่เป็นฝ่ายจัดซื้อหรือฝ่ายวิศวกรรมที่ได้รับมอบหมายให้หาซัพพลายเออร์สามราย แล้วเอามาเทียบกันในตารางเดียว งานของเว็บคือทำให้ช่องในตารางนั้นกรอกได้ครบโดยไม่ต้องโทรถาม

ข้อนี้สำคัญเพราะเจ้าที่กรอกไม่ครบมักถูกตัดออกตั้งแต่รอบแรก ไม่ใช่เพราะของไม่ดี แต่เพราะคนกรอกตารางมีเวลาจำกัดและมีอีกสองเจ้าที่ข้อมูลครบอยู่แล้ว

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยที่สุด

โรงงานหลายแห่งเชื่อว่าไม่ต้องมีเว็บเพราะขายผ่านเซลล์และผ่านคนรู้จักอยู่แล้ว ซึ่งจริงในส่วนของลูกค้าเดิม แต่ไม่จริงกับลูกค้าใหม่ เพราะทุกวันนี้ขั้นตอนแรกของการหาซัพพลายเออร์ใหม่เกิดขึ้นในช่องค้นหา ก่อนที่เซลล์จะได้รู้ตัวว่ามีดีลนี้อยู่

อีกความเข้าใจผิดคือกลัวว่าการเปิดเผยสเปกและกำลังการผลิตจะทำให้คู่แข่งรู้ ในทางปฏิบัติคู่แข่งรู้อยู่แล้ว คนที่ไม่รู้คือลูกค้าที่กำลังจะซื้อ

เว็บไซต์โรงงานควรมีอะไรบ้าง

เรียงตามลำดับที่ฝ่ายจัดซื้อใช้คัดเลือก

• หน้าความสามารถในการผลิต — กระบวนการที่ทำได้ เครื่องจักรหลัก กำลังผลิตต่อเดือน MOQ และระยะเวลาผลิตโดยประมาณ เขียนเป็นตัวเลขที่เอาไปเทียบได้
• หน้ามาตรฐานและการรับรอง — รายการมาตรฐานพร้อมขอบข่ายและปีที่ได้รับ รวมถึงกระบวนการควบคุมคุณภาพภายในที่โรงงานใช้จริง
• แคตตาล็อกสินค้าพร้อมสเปก — แยกตามกลุ่มสินค้า มีตารางสเปกในหน้า และมีไฟล์ให้ดาวน์โหลดสำหรับแนบส่งต่อภายในองค์กร
• ฟอร์มขอใบเสนอราคาที่ถามครบ — ประเภทงาน ปริมาณ วัสดุ ค่าความคลาดเคลื่อนที่ต้องการ และกำหนดส่งมอบ ทำให้ฝ่ายขายตอบได้ในรอบเดียว
• สองภาษาในโครงเดียว — ไทยและอังกฤษใช้โครงหน้าเดียวกัน แก้เนื้อหาแยกภาษาจากหลังบ้านเดียว ไม่ต้องดูแลสองเว็บ
• ข้อมูลบริษัทที่ตรวจสอบได้ — ที่ตั้งโรงงานพร้อมแผนที่ เลขทะเบียนนิติบุคคล ปีที่ก่อตั้ง และจำนวนพนักงานโดยประมาณ ซึ่งเป็นข้อมูลที่ฝ่ายจัดซื้อใช้ตรวจคุณสมบัติ
• หน้ากรณีการใช้งาน — อธิบายว่าสินค้าถูกนำไปใช้ในอุตสาหกรรมใดและแก้ปัญหาอะไร ช่วยให้ลูกค้ากลุ่มใหม่มองเห็นว่าโรงงานทำงานของเขาได้
• ระบบค้นหาตามสเปก ถ้าสินค้าเยอะ — กรองตามขนาด วัสดุ หรือมาตรฐาน สำหรับโรงงานที่มีสินค้าหลายร้อยรายการ ส่วนนี้เป็นงานเฉพาะทาง

ตัวอย่างโครงสร้างเว็บไซต์โรงงานที่แนะนำ

โครงนี้ออกแบบให้ฝ่ายจัดซื้อหาสิ่งที่ต้องการได้ภายในสองคลิกจากหน้าแรก

• หน้าแรก — บอกว่าผลิตอะไร ให้กับอุตสาหกรรมไหน และมีมาตรฐานอะไร ภายในหน้าจอแรก
• ความสามารถในการผลิต — กระบวนการ เครื่องจักร กำลังผลิต MOQ และระยะเวลาผลิต
• สินค้า — หน้ารวมแยกตามกลุ่ม และหน้าย่อยที่มีตารางสเปกและไฟล์ดาวน์โหลด
• มาตรฐานและการควบคุมคุณภาพ — ใบรับรองและกระบวนการตรวจสอบ
• กรณีการใช้งาน — ตัวอย่างการนำสินค้าไปใช้ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ
• เกี่ยวกับบริษัท — ที่ตั้ง ปีที่ก่อตั้ง จำนวนพนักงาน และเลขทะเบียน
• ขอใบเสนอราคา — ฟอร์มที่ถามข้อมูลครบพอให้ตอบได้ในรอบเดียว
• ติดต่อ — แผนที่โรงงาน อีเมลบริษัท และเบอร์ฝ่ายขาย

ถ้าโรงงานรับงานตามสั่งมากกว่าขายสินค้าสำเร็จรูป ให้ยุบหน้าสินค้าลง แล้วขยายหน้าความสามารถในการผลิตแทน เพราะสิ่งที่ลูกค้าเทียบคือกระบวนการ ไม่ใช่รายการสินค้า

ก่อนเริ่มทำเว็บโรงงาน ควรเตรียมอะไร

ยิ่งข้อมูลเป็นตัวเลขมากเท่าไร เว็บยิ่งทำงานแทนฝ่ายขายได้มากเท่านั้น

• รายการกระบวนการผลิตที่ทำได้ และเครื่องจักรหลักพร้อมจำนวน
• กำลังการผลิตต่อเดือน และขนาดคำสั่งซื้อขั้นต่ำที่รับ
• มาตรฐานที่ได้รับ พร้อมขอบข่ายและปีที่รับรอง
• รายการสินค้าหรือกลุ่มงาน พร้อมสเปกที่เปิดเผยได้
• ไฟล์แคตตาล็อกหรือสเปกชีตที่ต้องการให้ดาวน์โหลด
• รูปโรงงาน สายการผลิต และสินค้า ที่ไม่ติดข้อมูลลูกค้ารายอื่น
• ที่ตั้งโรงงาน เลขทะเบียนนิติบุคคล และอีเมลบริษัท
• คำศัพท์เฉพาะภาษาอังกฤษที่ใช้ในอุตสาหกรรมของคุณ ถ้าจะทำสองภาษา

ถ้าบางตัวเลขเปิดเผยไม่ได้ตามสัญญากับลูกค้า ให้ใช้เป็นช่วงแทนได้ เช่น กำลังผลิตระดับหลักหมื่นชิ้นต่อเดือน ซึ่งยังพอให้ฝ่ายจัดซื้อประเมินได้ว่าตรงขนาดกันหรือไม่

ภาษาอังกฤษจำเป็นไหม

ถ้ามีลูกค้าต่างชาติหรือรับงานส่งออก จำเป็น และไม่ใช่แค่แปลหน้าแรก ต้องแปลหน้าสินค้าและหน้าความสามารถการผลิตด้วย เพราะนั่นคือหน้าที่ผู้ซื้อต่างชาติใช้ตัดสิน ส่วนโรงงานที่ขายในประเทศอย่างเดียว ภาษาไทยล้วนก็เพียงพอ และทำให้ดูแลง่ายกว่า

เรื่องที่มักถูกลืมคือชื่อเรียกสินค้า ผู้ซื้อในแต่ละวงการเรียกของชิ้นเดียวกันไม่เหมือนกัน ทั้งชื่อทางการ ชื่อที่ช่างเรียก และรหัสมาตรฐาน ถ้าเว็บมีแค่ชื่อทางการ คนที่ค้นด้วยชื่อที่ช่างเรียกจะไม่เจอเลย

ถ้าต้องการให้ช่วยจัดโครงสินค้าและทำแคตตาล็อกให้ดาวน์โหลดได้ ดูรายละเอียดที่ หน้ารับทำเว็บไซต์โรงงาน ซึ่งบอกไว้ว่าแพ็กไหนรองรับอะไร